دستور رژیم لاغری5

مقدمه

در مقاله های گذشته‌ی “دستور رژیم لاغری 4 ” به این موضوع اشاره کردیم که چاقی افراد دلایل گوناگونی دارد که هر شخص برای یافتن آن باید صادقانه به خود رجوع کرده و دلیل پرخوری خود را، که به چهارده مورد آن  در مقاله های قبلی اشاره کردیم بیابد تا بتواند  رژیم لاغری خود را راحتر و اصولی تر دنبال کند.در این مقاله به تاثیر افکار مثبت به موفقیت در رژیم لاغری خواهیم پرداخت.

احترام به خود

در مقاله دستور رژی لاغری 5 می‌خواهیم به یکی از مهم‌ترین ویژگی انسان که برای کسب توفیق و زندگی سالم و سعادت آمیز در خود بپروراند «احترام به خود» است. معمولا افراد چاق برای خودشان احترام چندانی قایل نیستند. بیشتر مردم می‌توانند عدم امنیت و ترس‌هایشان را پنهان کنند، اما در مورد شخص چاق همه چیز به صورت اضافه وزن آشکار است.

این نمایش جسمانی عواطف اغلب سبب می شود که اشخاص چاق مورد تمسخر وتحقیر افرادی قرار بگیرند که به اندازه کافی حساس نیستند.افراد چاق با تبعیض مواجه می شوند شخص چاق وادار می‌شود که احساس کند شهروندی طبقه دو است. در همه زمینه‌های زندگیش، با او چون انسانی ضعیف و حقیر رفتارمی‌شود. حتی کسانی که تصور می‌رود داناتر باشند نیز ظاهرا اضافه وزن را فقط به صورت حاصل عدم کنترل خود در نظر می‌گیرند.از پزشک خود شنیده‌اید که: «فقط اندکی زودتر از پشت میز ناهار خوری بلند شوی تا اضافه وزنت را از دست بدهی.»

 اگر چه فکر می‌کنید پزشک متوجه است که چه می گوید، می‌دانید که به این آسانی‌ها نمی‌توانید از پشت میز ناهارخوری بلند شوید. خوشبختانه بیشتر پزشکها از حساسیت بیشتری برخوردارند.نادانی و وسواس نسبت به ظاهر جسمانی سبب شده است که فرهنگ ما موجب زجر و آزار اشخاصی شود که اضافه وزن دارند. چه جای تعجب اگر افراد چاق به کمبود «احترام به خود» دچارباشند.

شما مسئولیت دارید

با پشت‌دستی ‌زدن به متخلفان، نمی‌خواهم اشخاص چاق را به صورت قربانی معرفی کنم. نمی توانید به علت رفتار عاری از حساسیت دیگران،نسبت به خودتان احساس دلسوزی کنید. تنها می توانید مسؤولیت ایجاد احترام به خودتان» را به عهده بگیرید.اغلب در مورد احترام به خود سوء تفاهم بزرگی وجود دارد. برخلاف عقیده رایج، «احترام به خود» نخوت یا خودپرستی نیست. فرهنگ و بستر، «احترام به خود» را چنین تعریف می کند: «اعتماد به نفس و رضایت از خود».

واژه کلیدی در اینجا «از خود» است. از خودتان،درون خودتان. به عبارت دیگر، خودتان را به همان صورتی که هستید دوست بدارید.خودپرست و خودستا و ملامتگر نخست باید تأیید خود را از بیرون بستانند. نخست باید مورد تأیید دیگران قرار بگیرند، زیرا در درون خودشان فاقد آنند. شخصی که برای خودش احترام قایل است، لازم نیست به جهانیان بگوید که چه بی‌‌همتاست.
این امر پیشاپیش بر همه – به ویژه بر خودش – آشکار است. به منشاء کمبود «احترام به خود» را معمولا می‌توان در کودکی شخص یافت. اغلب به کودکان می گویند: «خوب نیست به خودت ببالی.»کودک تصور می‌کند این هشدار نشانه آن است که به اندازه کافی خوب نیست. از این رو، اعتماد به نفس موجودش نیز درهم می‌شکند.

پرخورها خودشان را در مرحله دوم قرار می‌دهند

خویشتن دوستی عملی خودخواهانه یا غیر منصفانه نیست. اگر خودتان به خود اهمیت ندهید، چرا دیگری باید به شما اهمیت بدهد؟ دریافت عشق و محبت از دیگران، همیشه با توانایی پذیرش عشق و محبت از خود آغاز می‌شود.بدبختانه، شخص پرخور با خویشتن دوستی مشکل فراوانی دارد.

 در فهرست حق تقدم‌هایش، همواره خودش را در مرحله دوم و سوم و دهم قرار می‌دهد. آدل، بهترین نمونه این امر است. از این که بهترین مامان دنیا باشد به خود می‌بالد. او دبیر متعهدی نیز هست . همسر مردی است که حرفه‌ای موفق دارد و مادر دو فرزند است. دست اندرکار فعالیت‌های اجتماعی بسیاری است و کدبانوی بی‌نقصی نیز هست. ضمنا آدل خشمگین و خسته و سرشار از انزجار است. چرا؟

چون اجازه می‌دهد همه این تقاضاهای بیرونی بر نیازهای شخصی خودش حق تقدم داشته باشند. بعد از مدتی آدل به شدت این حس را در خود پروراند که موجود ارزشمندی است. اکنون در می یابد که اگر خود را در مرحله نخست قرار دهد، عملی خودخواهانه نیست.

 در واقع، اکنون نمونه و سرمشق بهتری برای کودکان خود است، و همسرش نیز احترام تازه یی برای او قایل است. از همه بهتر این که اکنون خودش را دوست دارد. حالا با عشق و احترامش به خود غذا می رساند، نه با شکلات.

آدل مدام دو عبارت تأكیدی را به کار می برد که به شما هم می‌تواند کمک کند:

1. وقتی من برنده شوم، دیگران نیز برنده می‌شوند.
2. بدون این که محبت و عشقی را از دست بدهم، می‌توانم «نه» بگویم.

اندیشه های مهرآمیز

لحظه‌ای مکث کنید تا چند نکته منفی را که درباره خود گفته اید به یادآورید. بیندیشید آنها به «احترام به خودتان»، چه شکلی بخشیده‌اند. آیا هیچ یک از این جمله‌ها حرف شما نیز هست؟

• «با این بدبیاری که من دارم، حتما شکست می‌خورم.»
• « خودم متنفرم.»
  اگر ذهنتان را با اندیشه‌هایی چنین فرودست برنامه ریزی کنید، سطح

«احترام به خودتان همانجا باقی می‌ماند. شاید به طور خودآگاه متوجه نشوید که آنها را می‌گویید، اما با اندکی صرف وقت و خودآزمایی دقیق، می‌توانید از این شیوه تفکرتان که به صورت عادت درآمده، آگاه شوید.
با عوض کردن این گونه تفکر، می‌توانید سطح خویشتن دوستی خود را عوض کنید. «احترام به خود» شدید و راستین، بزرگترین هدیه‌ای است که می‌توانید به خودتان بدهید. «احترام به خود» پایه و اساس زندگی خوب است.

گرایش‌های کوته بینانه درباره افراد باریک

 اخیرا یکی از دوستان خوبم داستانی را برایم تعریف کرد که نمایانگر تعصب‌هایی است که معمولا افراد چاق درباره اشخاص باریک دارند دوستم (که خودش مشکل اضافه وزن دارد) در طبقه سوم ساختمان بلندی کار می‌کند که خودش و همکارانش از پنجره، کسانی را که در خیابان پیاده راه می‌روند نگاه می‌کنند.

 هرگاه زن باریکی را ببینند، اظهار نظری از این دست می‌کنند که: «چه زن باریکی، حتما تهی مغز است.» یا «زیباست، اما کودن است.» و حتی زنهایی را که تحقیر می‌کنند نمی‌شناسند!این زن‌ها برای چنین استدلالهایی بهایی گزاف می پردازند. ناخودآگاه، خودشان را به دام می اندازند. اگر معتقد باشند که زنهای باریک تھی مغزند، هرگز نخواهند توانست به خود اجازه بدهند که باریک شوند. زیرا در این صورت، خودشان باید تهی مغز بشوند. شما نگذارید که به این دام بیفتید.

نتایج:

1. یادمان باشد که احترام به خود مهم‌ترین عامل برای آفرینش زندگی موفقیت‌آمیز است.
2. اشخاص چاق با تبعیض شدیدی مواجه می شوند که سبب می شود«احترام به خود» آن‌ها کاهش یابد.
3. «احترام به خود» خودپرستی نیست، خویشتن دوستی عملی خودخواهانه نیست.
4. باید خودتان را در مرحله نخست قرار دهید.
5. ذهنتان را از اندیشه های خویشتن دوستی سرشار سازید.

برگرفته از کتاب بدون اضافه وزن نوشته “کارن دارلینگ ” ترجمه گیتی خوشدل